Thursday, November 18, 2010






I have a very old wooden chest that has "Macbean Calcutta" on the side. I googled the words and found your page..... Not sure what else to tell you. I can send pics soon

Hi Larry

First of all sorry for sending you lots of messages. The fact that you
have this chest just really brings up a lot off emotions. In this
message I would like to explain you more about my research.
3 years ago I started a trip to India with my father. He lived in
India for 6 years and in this time of his life ( in his twenties) he
tried to discover more of his roots. My grandfather is from India, his
mom and dad are from India to. My grandfathers mother was called
Prescilla Macbean and was married to Charlie Lewis. That is why my
family name is Lewis.

While making the trip to India I met Joyce Lewis who is the sister of
my grandfather she gave me the Macbean family tree and that is why I
moved to Scotland. In Scotland I started a research about the name
Macbean. Basically I found a couple of historical documents and the
last one was from Samuel Macbean. He might be the person who emigrated
from Scotland to India and married a Indian women with a western name:
Alice Biggle. ( see family tree)
The chest could have been his chest, he might have send that from
Scotland to Calcutta with his belongings during his emigration.

I'm at the point where I'm stuck and decided a while ago that I would
stop the research.
Now that you have send me this picture I start to think that it is a
sign for me to go on.
Again I'm really curious where you found this chest. Would it be
possible to write me as detailed as possible where you found the
chest, what you are using it for and if anything was still in it.
At the moment I'm studying and doing an Master in Fine Art Photography
the Macbean research is one of the main subjects I focus on.

Please understand that it is really important info and for all your
effort in emailing me and stuff I could send you a print of my
photography!

Hope you can respond,

Best Wishes


Sarojini Lewis

Re: hi
We bought the chest at a container shipment auction in Sulphur Springs Texas around 1998. It was empty except for the ten gold bars in the hidden compartment ( just kidding). Other than that I do not know much more. I will send more, and better pics when I have time. We are busy getting things purchased and ready for our BBQ restaurant to open next spring. I was always curious as to a Scottish name on a wooden chest labeled Calcutta (asuming India). You are more than welcome to use the pics

We used the chest for a coffee table in the living room until 2007 or so. At the present time it is being used as a storage for photograpghs and memory books and things (ironic we have photos in it and your study is photograpghy). I put a few layers of paint on it and removed some to add character to the piece. I have sine removed 90% of the paint. There are two key holes on the front but the locking mechanisms are gone.
Lieve Sarojini,

Heb inmiddels nagedacht over de foto's en de documenten. Ik kom niet op een goed idee of een context waarbinnen die twee een coherent geheel kunnen vormen. Nu ben ik de laatste paar weken wel heel erg moe en zit mijn hoofd nogal vol. Ben echt ernstig toe aan een korte vakantie.
Wat ik je wel kan melden is het feit dat mijn vader, George Samuel Lewis, gedurende zijn diensttijd in het Britse leger ook een periode in Israel, wat toen nog niet bestond en werd aangeduid onder de naam Palestine, gestationeerd is geweest. Hij heeft mij daar ooit eens iets over verteld.
Hij zat in een schots regiment en was waarschijnlijk de enige 'bruine'. Het moet vlak na het beƫindigen van de tweede wereldoorlog zijn geweest. Hij moest zich onder de bevolking mengen en verhalen rapporteren wat onder de bevolking gezegd werd. Een soort spionagewerk.
Nu je in Israel bent is het misschien geen verspilde tijd wanneer je jezelf daar een klein beetje in verdiept. De Britten zaten in Palestina onder een verdrag "The Palestine Mandate" geheten of iets in die trant. Ik heb ergens thuis nog een soort oorkonde van mijn vader. Daar staat de naam van zijn regiment op en ook zijn registratienummer. In het verleden heb ik contact opgenomen met de Britse ambassade in Den Haag met de vraag of ik verdere informatie over of inzicht kon krijgen in zijn dossier. Dit met het doel meer te weten te komen wat er precies met hem gebeurt is tijdens zijn dienst.
Via via had ik namelijk wel vernomen dat hij tijdens een veldslag in Noord Afrika shell-shock heeft opgelopen. Dat hij toen een tijdje naar huis in Shillong is gestuurd en dat hij zich vrij snel weer moest melden bij zijn regiment. Hij hoefde daarna niet meer onder de wapens, maar kreeg administratieve klusjes en waarschijnlijk dan dat spionage achtig werk in Palestina. Vervolgens is zijn regiment naar Java gestuurd en kreeg hij ook daar weer een administratief baantje. Het zou ook erg goed zijn dat wanneer je weer terug in Nederland bent je Oma eens wat meer laat vertellen over hem en hoe ze elkaar ontmoet hebben.
Wat ik je vertel is min of meer een reconstructie die ik maak op basis van verhalen die ik gehoord heb. Nadat ik terug was van mijn acht jaren India heb ik mijn vader maar twee keer ontmoet. Omdat ik Shillong vrij goed kende en ik daar ook mensen had ontmoet die hem gekend hebben stelde ik hem daar vragen over. Zoiets van: "Je moet de groeten hebben van die en die". Dan keek hij me aan met een blik van absolute twijffel en een soort radeloosheid. Hij kon ook totaal niets vertellen over Shillong of mensen die hij toen gekend moet hebben. Ik vond dat toen nogal vreemd. Te meer omdat hij bij verder navragen steeds ongedurig werd en te kennen gaf dat hij daar liever niet over wilde praten.
Omdat ik toen al had gehoord dat hij tijdens de oorlog Shellshock had opgelopen heb ik toen de conclusie getrokken dat hij als gevolg daarvan zijn geheugen grotendeels moet zijn kwijtgeraakt. Dit is een wat geromantiseerde visie, maar ik probeerde mijn leven en de band, of liever gezegd het gebrek aan een band, met hem een soort van inhoud te geven, te verklaren of betekenis te geven; mijn vader heb ik nauwelijks gekend, over het verleden kan hij mij niets vertellen als gevolg van geheugenverlies en zonder dat ik me daarvan bewust was heb ik acht jaar in India geleefd om te ontdekken wie hij mogelijkerwijs geweest is. Dichter bij hem te komen door in het land waar hij vandaan kwam te leven.
Ik zal wel een keer alles wat ik van hem weet en wat ik me van hem herinner opschrijven.
Maar goed nu is er dus de Palestina connectie. Wellicht is dat een kruispunt vanwaaruit je jouw gegraaf in het familieverleden kunt benaderen.

Zodra ik een heldere ingeving krijg over je werk en het archief zal ik je wel contacten. Dit is het voor nu. Vertel wat over je leven daar. De sfeer, de mensen, het land.

Veel liefs, Pa